Medicatieveiligheid mag geen administratieve afweging zijn

Publicatiedatum: 3 juli 2026

In recente gesprekken met zorgorganisaties, hoor ik geregeld dat dubbele medicatiecontrole als last wordt ervaren. Beleidsmaker en bestuurders bestempelen dit als administratieve last en onderzoeken vervolgens hoe ze dit dit controleproces kunnen afschaffen. Maar deugt het wel om die afweging te maken?

Medicatieveiligheid is een zeer belangrijk thema. Geen bestuurder zal dit ontkennen. Maar wanneer de weegschaal ‘administratieve last versus medicatieveiligheid’ doorslaat naar administratieve last, dreigt medicatieveiligheid te sneuvelen. En dat terwijl ook iedere zorgprofessional die ik sprak, zich een situatie voor de geest kan halen waarbij de (dubbele) controle hen hielp een medicatiefout te voorkomen.

Mogen we deze twee factoren wel tegenover elkaar zetten in de discussie? Het lijkt mij niet de bedoeling dat van ieder proces dat stroef verloopt, de veiligheidsregel maar wordt geschrapt.

De valse keuze

Het lijkt mij dan ook eerlijker om de oplossing te zoeken in de huidige werkwijze. De zorgprofessionals ervaren de tweede controle inderdaad als zeer belastend: ze moeten lang wachten op een reactie, of worden gestoord tijdens (andere) belangrijke taken. Deze frustraties komen, nadat ze in het team zijn besproken, bij beleidsmakers terecht. Die stellen een memo op die vervolgens op het bureau van de bestuurder terechtkomt. En die stellen dan weer de vraag: moeten we dit echtdoen?

En daar zit de kern: de afweging wordt vanuit het verkeerde uitgangspunt gemaakt.

Bron: Academie Nieuwe Zorg