Publicatiedatum: 23 oktober 2026
Is een hoger eigen risico nodig om de kosten in de zorg beheersbaar te houden? De discussie is terug nu het kabinet inzet op een fikse verhoging. Bijna alle economen zijn voor. De politiek worstelt er al twee decennia mee.
Hij weet nog hoe hij twintig jaar geleden als minister van Volksgezondheid een brief stuurde naar alle Nederlanders. VVD-politicus Hans Hoogervorst wilde met een persoonlijk bericht dat overal op de deurmat plofte, iedereen uitleggen wat de voordelen zijn van het zorgstelsel dat in 2006 zijn intrede doet. Een stelsel waarvan hij de geestelijk vader is.
Er komt dat jaar een verplichte basisverzekering voor iedereen. Er komt marktwerking. En er komt nog iets: een ingebouwde rem op de vraag naar zorg. Wie naar het ziekenhuis moet, gaat een eigen bijdrage betalen. Het wordt ingebouwd in elke zorgpolis.
“Het hele zorgstelsel gaf in 2006 een hoop gedonder, en zeker de eigen bijdragen. In mijn ogen niet terecht”, zegt de voormalige zorgminister vanuit Londen, waar hij tegenwoordig woont en werkt.
De geestelijk vader van dat zorgstelsel is ook jaren later nog steeds – enthousiast zelfs – voorstander van het concept van een stevig eigen risico.
“Dat probeerde ik in die brief uit te leggen. De essentie van het zorgstelsel is niet zozeer de marktwerking. Die is heel bescheiden. Het Nederlandse stelsel staat stijf van de solidariteit. Het doel is niet marktwerking, het doel is versterken van het kostenbewustzijn. In de hele zorgketen en ja, dus ook bij patiënten.”
Inhaalslag maken
De discussie over het eigen risico is terug. De coalitie van D66, VVD en CDA heeft het onderwerp weer hoog op de agenda gezet na een periode van relatieve politieke stilte. En niet alleen vanwege een financiele rekensom, het gaat ook om ideologische overtuigingen bij de regeringspartijen.
Bron: Academie Nieuwe Zorg

