Publicatiedatum: 23 oktober 2026
Slechts de helft van de patiënten met osteoporose krijgt een volledig adequaat behandelplan, wat grotendeels te wijten is aan versnipperde zorg en een gebrek aan cruciale diagnostische scans. Uit een recent achterbanonderzoek van de Osteoporose Vereniging blijkt dat patiënten de Nederlandse osteoporosezorg gemiddeld beoordelen met een onvoldoende (een 5,8). Hoewel dit een lichte stijging is ten opzichte van de score van 5,0 in 2023, blijft de situatie rondom de diagnose en nazorg zorgelijk.
De belangrijkste knelpunten in de zorg
De onvoldoende score en het uitblijven van een sluitend behandelplan komen voort uit een aantal structurele problemen:
- · Ontbreken van de VFA-scan: Volgens de medische richtlijnen is bij de diagnose zowel een DEXA-scan (voor botdichtheid) als een VFA-scan (voor wervelfracturen) noodzakelijk. Maar liefst 51% van de patiënten krijgt wel een DEXA-scan, maar geen VFA-scan, waardoor verborgen wervelbreuken over het hoofd worden gezien.
- Tekortschietende medicatiebegeleiding: Veel patiënten ontvangen te weinig informatie over de werking en mogelijke bijwerkingen van hun medicijnen. Dit leidt ertoe dat patiënten soms zonder overleg stoppen met hun behandeling, wat het risico op nieuwe breuken vergroot.
- Weinig aandacht voor leefstijl: Essentiële pijlers zoals botbelastend bewegen, de juiste voeding, en actieve valpreventie worden door behandelaars te weinig meegenomen in het traject.
- Versnipperde zorg: De organisatie van de zorg verschilt sterk per ziekenhuis. Osteoporose valt de ene keer onder reumatologie en de andere keer onder traumatologie of endocrinologie, waardoor er geen eenduidige landelijke structuur is.
Bron: Academie Nieuwe Zorg

