Publicatiedatum: 4 februari 2026
De zorg is lange tijd gebouwd op een bijna vanzelfsprekende rolverdeling: de professional zorgt, de patiënt ontvangt. Maar die wereld is aan het kantelen. Niet omdat zorgverleners minder betrokken zijn, maar omdat de samenleving verandert, technologieën en nieuwe mogelijkheden openen zich en mensen moeten of ze nou willen steeds vaker regie nemen over hun eigen gezondheid. De vraag is niet langer óf we verschuiven van “zorgen voor” naar zelfzorg en zorgen met”, maar hoe we dat op een menswaardige, slimme en haalbare manier doen.
De digitale zorgwereld als katalysator
Digitale zorg is geen doel op zich, het is middel wat ik al jaren zeg. Het is een katalysator die oude patronen doorbreekt. Denk aan apps die bloeddruk meten, platforms waar patiënten hun eigen dossier kunnen inzien, of AI-gestuurde triage die helpt bepalen of iemand een huisarts, een fysiotherapeut of vooral rust nodig heeft. Technologie maakt het mogelijk dat mensen niet pas in actie komen als er iets misgaat, maar continu inzicht hebben in hun gezondheid en op elk moment van de dag hun parameters kunnen meten. Toch is de echte verschuiving niet technologisch, maar relationeel. Het draait om een nieuwe balans tussen autonomie en ondersteuning, waar in de mens centraal staat in zijn eigen (digitale) zorgwereld.
Van afhankelijkheid naar partnerschap
Zorgen voor: klinkt warm, maar het kan ook verstikkend zijn. Het suggereert dat de één weet wat goed is voor de ander. In een digitale zorgwereld verschuift dat naar partnerschap: de patiënt wordt mede-regisseur en heeft de regie, de professional coach en stuurt zo nodig bij.
Bron: Academie Nieuwe Zorg
