‘Het doosje is het sluitstuk van ons werk, niet de kern’

Publicatiedatum: 5 november 2026

Cédric van der Kuy, voorzitter van de Vereniging van Jonge Apothekers, wil dat apothekers meer zorgtaken oppakken: van vaccineren tot farmacogenetica. Hij hekelt het huidige preferentiebeleid en de aanhoudende tekorten, die de druk op de apotheek opvoeren en vertrouwen van patiënten in geneesmiddelen verlagen.

Cédric van der Kuy komt uit een apothekersfamilie. Zijn opa en vader zijn ziekenhuisapotheker en zelf is hij geboren boven de apotheek van zijn moeder in het Limburgse Elsloo. Zijn jongere broer is inmiddels ook apotheker en begint binnenkort aan de opleiding tot openbaar apotheker. Na zijn afstuderen in 2022 deed Van der Kuy zijn opleiding in Rosmalen, waar hij nog twee dagen per week in de apotheek staat; intussen is hij ook de apotheken van zijn moeder aan het overnemen. Daarnaast is hij sinds maart 2025 voorzitter van de Vereniging van Jonge Apothekers (VJA), die dit jaar dertig jaar bestaat.

U bent letterlijk opgegroeid in het vak. Wat voor apotheker wilt u zelf over tien jaar zijn?

‘Ik wil dat mensen beter zien wat er allemaal gebeurt voordat een doosje over de balie gaat. Er wordt vaak gedacht dat we alleen dat doosje afleveren, maar dat is het sluitstuk van ons werk, niet de kern. We beoordelen de geneesmiddelkeuze, doen medicatiebewaking, sturen bij en overleggen met voorschrijvers – allemaal aan de achterkant, onzichtbaar voor de patiënt. Ik ben eigenlijk de behandelaar op geneesmiddelvlak, en dat mag van mij zichtbaarder worden zodat patiënten en zorgverleners met álle geneesmiddelgerelateerde vragen bij mij komen. Patiënten komen bovendien steeds beter ingelezen binnen, bijvoorbeeld via ChatGPT, en komen na de start ook vaker terug met vragen. Dat vind ik positief: een patiënt die meedenkt is een betrokken patiënt. Maar online informatie houdt geen rekening met iemands nierfunctie, comedicatie of wat in Nederland beschikbaar is. Het is aan ons om dat te vertalen naar hun persoonlijke situatie. Ook dat is apothekerswerk, al herkennen mensen het niet meteen zo.’

U noemt uzelf de behandelaar op geneesmiddelvlak. Hoe verhoudt die rol zich tot die van de huisarts?

‘Huisartsen en apothekers zijn op een andere manier opgeleid en kijken met een andere bril naar dezelfde patiënt. Dat verschil is juist waardevol. Bij chronisch medicijngebruik zitten wij als apotheker vaak dichter op de patiënt, bijvoorbeeld bij het monitoren van nierfunctie, therapietrouw of inhalatietechniek. Huisartsen geven al jaren aan dat hun praktijk overloopt, en het is niet zo dat wij in de apotheek bakken met tijd over hebben. Samen moeten we daarom werken aan een toekomstbestendige eerste lijn, waarin we kijken hoe we sommige taken kunnen laten landen op de plek waar ze het best passen.’

Bron: Farma Magazine