Publicatiedatum: 19 maart 2026
Patiënten moeten weten waarom passende zorg geen exclusieve zorg betekent, schrijft Sofie Fransen.
Ik raak geïrriteerd door een post op LinkedIn. Een patiënte zit bij de arts, de arts wordt enkele malen gestoord door zijn sein. Patiënte vindt dit ongehoord en vindt dat de arts sorry moet zeggen.
Tja, hier vind ik wat van. Passende zorg is uiteraard het kader waar we allemaal naar streven. Passende zorg met de juiste zorg op de juiste plek door de juiste zorgverlener. Dit betekent echter ook: passende zorg voor ‘iedere’ patiënt en dat staat niet gelijk aan exclusiviteit voor die ene patiënt; daarvoor hebben we niet genoeg zorgverleners en bovendien maakt dat de zorg onbetaalbaar.
Dit gaat wat mij betreft over verwachtingsmanagement van de patiënt. Patiënten weten vaak niet hoe een werkdag in de zorg eruitziet. Gelukkig maar, misschien.
En toch, inzicht hierin zou wat meer coulance en begrip kunnen geven voor ons als zorgprofessional.
Sein aan
Even een greep uit een doordeweekse dag. Ik pak nu de chirurgie, maar dit zou elke zorgprofessional kunnen zijn. Vanaf het moment dat we het ziekenhuis binnenlopen, gaan we aan. Sein in de zak, continu bereikbaar, ook op de wc of tijdens lunch.
Bron: Academie Nieuwe Zorg
